கடிகார மனிதர்கள்

சென்னையில் நாம் அன்றாடம் பார்க்கும் நம் சக மனிதர்களில் ஒருவர் தான் இந்த படத்தின் நாயகன் மாறன் (கிஷோர்). 'என்னை தவிர வேறு யாரால் இந்த பாத்திரத்தை இவ்வளவு எதார்த்தமாக நடித்துவிட முடியும்' என மார்த்தட்டிக்கொள்ளும் அளவுக்கு கதாபாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். மினி லாரியில் குடும்பத்துடன் வீடு தேடுவதாகட்டும், 'டேய் கவி எங்கடா போன' என கதறுவதாகட்டும்... வீட்டை மாற்றச் சொல்லும் மனைவியின் தன் இயலாமையை வெளிபடுத்தி மடியில் சாய்ந்து அழுவதாகட்டும்... ஒரு எதார்த்த மனிதனின் முகத்தை நம்முன்னே கொண்டுவந்துவிடுகிறார். கிஷோரின் மனைவியாக வரும் லதா ராவ், நடுத்தர குடும்பத் தலைவியை அச்சுஅசலாக திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார். கணவன் சம்பாத்தியம் போதவில்லை என்ற நிலையில், தன்னால் முடிந்த அளவிற்கு வீட்டிலேயே அமர்ந்து பூக்கட்டி விற்பது என நம் குடும்ப பெண்களின் பங்களிப்பை யதார்த்தமாக வெளிபடுத்தியிருக்கிறார். கருணாகரன், பாலாசிங், பிரதீப் ஜோஸ், சிசர் மனோகர் என படத்தில் ஏராளமானவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவரவரின் பாத்திரங்களை சரியாக செய்திருக்கிறார்கள். பிரதீப் ஜோசின் நடிப்பு அப்பட்டமாக தெரிகிறது. இவர் தயாரிப்பாளராக தான் இருக்க வேண்டும் என ரசிகர்களே முடிவு செய்துவிடுகிறார்கள். அதேபோல ஒருவன் சொந்த வீடு வாங்க வேண்டும் என நினைப்பது அவ்வளவு தவறா... ஏன் அந்த நெகட்டிவ் க்ளைமாக்ஸ். அதுவும் இந்த சைக்கிள் பந்தயம் எல்லாம் தேவையில்லாத திணிப்புகள்.