The Taj Story Review: தி தாஜ் ஸ்டோரி விமர்சனம்.. சிவன் கோயில் இருந்த இடத்தில் தாஜ் மகால்?.. சர்ச்சை!

மும்பை: துஷார் அம்ரிஷ் கோயல் இயக்கத்தில் உருவாகியுள்ள 'தி தாஜ் ஸ்டோரி' திரைப்படம், தாஜ் மஹாலின் கட்டுமானம் குறித்த சர்ச்சைக்குரிய கருத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. பரேஷ் ராவல், ஜாகிர் ஹுசைன், அம்ருதா கான்வில்கர், நமித் தாஸ், சினேகா வாக், அகிலேந்திர மிஸ்ரா மற்றும் பிரிஜேந்திர கலா போன்றோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர்.

ஆக்ராவில் சுற்றுலா வழிகாட்டியாக பணிபுரியும் விஷ்ணு தாஸ் (பரேஷ் ராவல்), தனது குடும்பம் பல தலைமுறைகளாக இதே தொழிலில் ஈடுபட்டு வருவதைக் காண்கிறார். தனது தந்தையும் ஒரு வழிகாட்டியாக இருந்து தற்கொலை செய்து கொண்ட நிலையில், ஆக்ரா வழிகாட்டிகள் சங்கத் தேர்தலில் போட்டியிட அவர் விரும்புகிறார். ஒரு பத்திரிகையாளர் பேட்டியில், தாஜ் மஹால் ஷாஜஹானால் கட்டப்படவில்லை என்றும், அங்கு முன்னர் ஒரு கோயில் இருந்தது என்றும் கூறி சர்ச்சையை கிளப்புகிறார்.

இந்தக் கருத்து விஷ்ணு தாஸின் வாழ்க்கையை அச்சுறுத்துகிறது. முஸ்லீம் பெரும்பான்மையினரால் நடத்தப்படும் வழிகாட்டிகள் சங்கம் அவரது குடும்பத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறது. அவரது மகன் வழிகாட்டிப் பணியிலிருந்து நீக்கப்படுகிறார். இதனால் விஷ்ணு தாஸ் நீதிமன்றத்தில் பொது நல வழக்கு (PIL) தாக்கல் செய்கிறார். அதன் பிறகு நடக்கும் நிகழ்வுகளை 'தி தாஜ் ஸ்டோரி' விவரிக்கிறது.

தாஜ் மஹால் கட்டுமானம் குறித்த துஷார் அம்ரிஷ் கோயலின் கதை மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய அம்சங்களுடன் நகர்கிறது. கதைக்கான அவரது ஆராய்ச்சி மற்றும் வரலாற்றை திரைக்கு கொண்டு வந்த விதம் பாராட்டத்தக்கது. ஒரு சிறிய கருத்தை மையமாக வைத்து, யதார்த்தமான ஆதாரங்களுடன் திரைக்கதையை உருவாக்கியதில் அவர் வெற்றி பெற்றுள்ளார். நீதிமன்ற டிராமாவை வழிநடத்திய விதம், கதை மற்றும் தாஜ் மஹால் வரலாறு குறித்த அவரது ஆழமான அறிவை வெளிப்படுத்துகிறது. கதை மற்றும் காட்சி அமைப்பில் இருந்த ஈடுபாடு மனதை தொடுகிறது.

இருப்பினும், கதையில் புதுமை இல்லாதது மற்றும் முழுவதுமாக வாட்ஸப் ஃபார்வேர்டுகளை வைத்து உருவாக்கப்பட்டது போல படம் அமைந்தது பல சமயங்களில் சலிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு ஆவணப்படம் போல நகர்வது பெரும் பின்னடைவாகத் தோன்றுகிறது. தாஜ் மஹால் பின்னணியில் ஒரு நீதிமன்ற டிராமாவாக இந்த படம், விஷ்ணு தாஸின் கதாபாத்திரத்தைச் சுற்றியே நகர்கிறது.

பரேஷ் ராவல் தனது சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களால் நாடு முழுவதும் பேசுபொருளாக மாறிய கதாபாத்திரத்தில் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். தனது பொது நல வழக்கை தானே வாதிடும் நபராக, அவரது நடிப்பு, உடல்மொழி மற்றும் வசன உச்சரிப்பு பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு அற்புதமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது. எதிர் தரப்பு வழக்கறிஞராக ஜாகிர் ஹுசைன், பரேஷ் ராவலுக்கு இணையாக நடித்து நீதிமன்ற நாடகத்திற்கு உயிர் கொடுக்கிறார். இந்த இரண்டு கதாபாத்திரங்களின் முன்னிலையில், மற்ற கதாபாத்திரங்கள் கதையில் அவ்வளவு வலுவாகத் தோன்றவில்லை.

தொழில்நுட்ப அம்சங்களைப் பொறுத்தவரை, வசனங்களுக்கு முக்கியத்துவம் தரும் திரைப்படம் இது என்பதால், சில சமயங்களில் வசனங்கள் துப்பாக்கி குண்டுகள் போல ஒலித்தன, சில சமயங்களில் நகைச்சுவையையும் வெளிப்படுத்தின. மேலும் சில தருணங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட உண்மைகள், "இது உண்மையா?" என்று சிந்திக்க தூண்டுகிறது. உண்மையான சம்பவங்கள் மற்றும் தாஜ் மஹால் கட்டுமானம் குறித்த வரலாற்றாசிரியர்களின் நூல்களை ஆதாரமாகக் கொண்டு இயக்குநர் தனது வாதத்தை முன்வைத்த விதம் பாராட்டத்தக்கது.

சத்யஜித் ஹஜர்னிஸ் இந்த படத்தைப் படமாக்கிய விதமும், நீதிமன்ற டிராமாவை வழிநடத்திய விதமும் சிறப்பாக உள்ளது. இந்த படத்தின் கதை ஒரு சவாலானது. ஆனால் ஹிமன்ஷு திவாரியின் படத்தொகுப்பு காட்சிகளை படத்துடன் இணைக்க உதவியது. ரோஹித் ஷர்மா மற்றும் ராகுல் தேவ் நாத் வழங்கிய பின்னணி இசை பல சமயங்களில் காட்சிகளை மேம்படுத்தியது. CA சுரேஷ் ஜாவின் தயாரிப்பு அம்சங்கள் மட்டுமின்றி, உண்மைகளை வெளிப்படுத்தும் அவரது ஆர்வமும் வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது.

மொத்தத்தில், 'தி தாஜ் ஸ்டோரி' திரைப்படம், தாஜ் மஹால் ஷாஜஹானின் காதலின் சின்னம் அல்ல, அது "அட்டூழியத்தின் சின்னம், இனப்படுகொலையின் சின்னம்" என்று விஷ்ணு தாஸ் கதாபாத்திரம் மூலம் ஒரு புதிய விவாதத்தை இயக்குநர் முன்வைக்கிறார். தாஜ் மஹால் கட்டப்படுவதற்கு முன்பு அந்த இடத்தில் ஒரு சிவன் கோயில் இருந்தது என்றும், அதன் மீதுதான் ஷாஜஹான் தாஜ் மஹாலைக் கட்டினார் என்றும் திரைப்படம் வாதிடுகிறது. அதனால்தான் நிலத்தடி அறைகள் பூட்டப்பட்டு யாரும் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை என்றும் கூறுகின்றனர்.

தாஜ் மஹால் கட்டப்படுவதற்கு 200, 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அங்கு ஒரு கோயில் இருந்ததாக வரலாற்றாசிரியர்கள் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். முகலாயர் காலத்தில் கோயில்கள் அழிக்கப்பட்டன, ஆனால் பிரிட்டிஷ் காலத்தில் அத்தகைய அழிவுகள் நடக்கவில்லை. சிவாஜி, மகாராணா பிரதாப், சம்பாஜி மகாராஜ் போன்ற மாபெரும் தலைவர்களின் வாழ்க்கையை பாடத்திட்டங்களில் சேர்க்காமல், முகலாய மன்னர்களின் வரலாற்றை வரலாற்றாசிரியர்கள் வலுக்கட்டாயமாக புகுத்துகிறார்கள். இதுபோன்ற கல்வி முறை வரலாற்றை அறியும் தலைமுறையினரை தவறாக வழிநடத்துகிறது.

கோயில்களின் வரலாற்றை அறிய, கார்பன் டேட்டிங் தொழில்நுட்பம் மூலம் உண்மைகளை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை படம் முன்வைக்கிறது. சர்ச்சைக்குரிய விஷயங்களில் ஆர்வம் உள்ளவர்களுக்கும், திறந்த மனதுடன் அணுகுபவர்களுக்கும் இந்த படம் க்யூரியாசிட்டியை உருவாக்கும். ஆனால், தியேட்டருக்குச் சென்று படம் பார்ப்பவர்களுக்கான படமாக இந்த படம் உருவாகவில்லை. ஏகப்பட்ட சர்ச்சைகளையும் விவாதங்களையும் படம் கிளப்பியிருக்கிறது.